به گزارش حیات، روزنامه ˈنیویورک تایمزˈ در شماره روز سه شنبه در نوشتاری به قلم ˈاسکات شیمنˈ نوشت: این گزارش 577 صفحه ای فراگیر که حاصل بررسی های یک هیات 11 نفری است قرار است روز سه شنبه منتشر شود.هر چند این نیروی اجرایی به سوابق محرمانه دسترسی نداشته است، این مهم ترین ن تلاش مستقل تا این تاریخ برای ارزیابی برنامه های بازداشت و بازجویی در آمریکا به شمار می رود.این در حالیست که یک گزارش شش هزار صفحه ای جداگانه در باره سوابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ˈسیاˈ که به وسیله کمیته اطلاعات سیا تهیه و به جای گفتگو و مصاحبه به طور اختصاصی بر اساس سوابق موجود در این سازمان است، همچنان محرمانه باقی مانده است.در این گزارش آمده است: تا هنگامی که این بحث و جدل ادامه دارد، همچنان این امکان که آمریکا دوباره دست به شکنجه بزند نیز وجود خواهد داشت.این گزارش نتیجه می گیرد: استفاده از شکنجه هیچ توجیهی ندارد و به جایگاه کشور ما آسیب زده، توانایی ما را برای سرزنش اخلاقی در هنگام لزوم کاهش داده و به طور بالقوه خطر به اسارت گرفته شدن کارکنان نظامی آمریکا را افزایش داده است. این نیروی اجرایی هیچ مدرک متقاعد کننده ای نیافت که این روش های بازجویی موجب به دست آمدن اطلاعات ارزشمندی شده باشد که امکان دستیابی به آنها با استفاده از روش ها و ابزارهای دیگر وجود نداشته است. این گزارش می گوید: هر چند شخصی که تحت شکنجه قرار می گیرد، ممکن است اطلاعات مفیدی را افشا کند، اما بیشتر اطلاعات به دست آمده با زور، قابل اتکا نیستند.رسانه های خبری، بازجویی و بدرفتاری در به اصطلاح تاسیسات سیاه سیا یعنی زندان خلیج گوانتانامو در کوبا و مراکز بازداشت در مناطق جنگی را با جزییات قابل توجهی توصیف کرده اند که این مسایل در اسناد محرمانه نیز تشریح شده است گرچه در این گزارش، جزییات بسیار جدیدتری به آنها افزوده شده است.در این مطلب، گزارش دیده بان حقوق بشر تایید شده است که یک یا چند تن از شبه نظامیان لیبیایی به وسیله سیا تحت شکنجه قرار گرفته اند که با اظهارات درازمدت این سازمان که تنها سه زندانی القاعده با این روش که شبیه غرق شدن در آب است، تحت شکنجه قرار گرفته اند، تعارض دارد.اما ممکن است اهمیت اصلی این گزارش، در تلاش آن برای ارزیابی آنچه دولت آمریکا در سال های پس از 2001 کرد و چگونگی قضاوت در باره آن باشد. سیا نه تنها زندانیان را تحت شکنجه قرار داد، بلکه آنها را به دیوار کوبید، ساعت ها آنها را در وضعیت ناراحت کننده ای زنجیر کرد، لباس های آنها را کند و آنها را برهنه کرد و در نهایت به مدت روزها آنها را بیدار نگهداشت.این مساله که آیا این روش ها معادل شکنجه بوده یا نه مساله ای است که از نظر تاریخی و حقوقی از اهمیت برخوردار است و به مدت بیش از یک دهه در باره آن درون و خارج دولت آمریکا بحث و جدل می شده است.افزون بر این، آمریکا امضا کننده کنوانسیون بین المللی مبارزه با شکنجه است که تحقیقات سریع در باره ادعاهای اجرای شکنجه و پرداخت غرامت به قربانیان را ضروری می داند.این هیات به بررسی رفتار با زندانیان در خلیج گوانتانامو، در افغانستان و عراق و در زندان های مخفی سیا پرداخت. اعضا این هیات از جمله ˈنیل ای لوییسˈ مدیر اجرایی و گزارشگر پیشین نیویورک تایمز به چند مکان بازداشت سر زدند و با ده ها مقام پیشین آمریکایی و خارجی و همچنین بازداشت شدگان سابق مصاحبه کردند.این هیات دریافت که آمریکا، تعهدات حقوقی بین المللی خود را با ترتیب دادن ناپدید شدن های اجباری و بازداشت های مخفیانه نقض کرده است.در این گزارش شکنجه بازداشت شدگان را با توقیف آمریکایی های ژاپنی تبار در دوره جنگ دوم جهانی مقایسه می کند. در این گزارش گفته شده آنچه زمانی رفتاری قابل درک و توجیه بود، بعدا می تواند موجب تاسف تاریخی شود.